മാവ്(മരം)
മാര്ച്ചു മാസം.
മാലിനി പതിവുപോലെ ബ്യുട്ടി പാര്ലറിലേക്ക്...
മാലിനിക്ക് ഒരു 45 വയസു പ്രായം കാണും,സുന്ദരി,മക്കള് അങ്ങ് അമേരിക്കയില്,വീട്ടില് ടിവി കണ്ടു ബോറടിയ്ക്കുമ്പോള് ഒന്നു ബ്യുട്ടി പാര്ലറിലേക്ക്,പോകുന്നതും വരുന്നതും ഓട്ടോയില്,വെറും ഒരു കിലോ മിറ്റര് ദൂരമല്ലേ ഉള്ളു വെറുതെ എന്തിന്നു കാര്ടുക്കണം?
പക്ഷെ...
ഒരു മിന്നല് പണിമുടക്ക്!(ഇതാണ് ഇപ്പോള് ഫേഷന്,ഒരു മിന്നല് പോലെ എല്ലാവരെയും ഒന്നു കളിപിയ്ക്കാന്... ഹല്ലാ പിന്നെ !)
അവള് ഒരിക്കല് കൂടി വാച്ചിലേയ്ക്ക് നോക്കി സമയം 12 .30 , നല്ല വെയിലുണ്ട് , ഇന്നിനി ഓട്ടോയോ ടാക്സിയോ കിട്ടാന് വഴിയില്ല.
ബ്യുട്ടി പാര്ലറിന്നു പുറത്തു വന്നു അവള് ഒരിക്കല് കൂടി വിജനമായ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി.
നല്ല ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയില്
ഒരു ഒന്നൊന്നര കിലോ മിറ്റര് നടന്നാല് ഫ്ലാറ്റിലെത്താം,രണ്ടു മണിക്ക് റിയാലിറ്റി ഷോയുടെ റീടെലി കാസറ്റുണ്ട്.അതു മിസ്സ് ചെയാന് വയ്യ.
മിസ്സ് മാലിനി ഉറപ്പിച്ചു വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടക്കുക തന്നെ.
വിജനമായ റോഡിലുടെ അവള് നടന്നു,ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന വെയില് , വഴിയിലൊന്നും ഒരു തണല് മരം പോല്ലുമില്ല,എങ്ങും കൊണ്ക്രീട്റ്റ് കാടുകള്
മാലിനി വിയര്ത്തു കുള്ളിച്ചു,ഒരു നൂറടി നടന്നപോഴെക്കും വയ്യ!കുറച്ചു വെള്ളം കിട്ടിയിരുന്നെകില്.
ജപ്പാന് കുടിവെള്ള പദ്ധതിയുടെ പൈപ്പുകള് ഭൂമിക്കടിയിലൂടെ, ഒരൊറ്റ പബ്ലിക് ടാപ്പുകള് പോല്ലും റോഡരികില് പോലുമില്ല . ജപ്പാന് കുടിവെള്ള പദ്ധതിയ്ക്ക് സ്തുതി!
മാലിനിയുടെ മൈയ്ക്കപെല്ലാം ഒലിച്ചുപോയി, ഇത്രക്ക് ചൂട്...
ഈ വെയിലിന്നിത്ര ചൂടുണ്ടാകുമെന്നു അവള് സ്വപ്നത്തില് പോല്ലും വിചാരിച്ചില്ല.
(സത്യത്തില് മറ്റു സൊസൈറ്റി വുമണിനെ പോലെ മാലിനിയും കാറില് മാത്രമേ പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാറുള്ളൂ.പിന്നെ ദുര് മേദസ് കുറയ്ക്കാന് പാര്ക്കില് ഒരു ജോഗിംഗ്(വൈകിട്ടുള്ള ഓട്ട പ്രദിക്ഷണം കൂട്ടുകാരികള്കൊപ്പം വെടി പറഞ്ഞ്), ദുര് മേദസ് കുറഞ്ഞിലെങ്കിലും പര ദൂഷണം പറയുമ്പോള് ആകെ മൊത്തം ഒരു ...........ന്ഹ്ഗ്)
ആഗോളതാപനം,അതെന്താന്നെന്നു ഇന്നി ആരും പറയേണ്ടതില്ല.
ഒരു തണല് മരമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെകില്,മാലിനി ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു...
കുറച്ചകലെ
ഒരു മുന്നൂറു അടി മാറി ഒരു മരം,അവള് കുറച്ചു കൂടി വേഗത്തില് നടന്നു ആ മരം ലക്ഷ്യം വച്ച്.
ഒരു മാവിന് മരം,കുറെ പഴുത്ത മാങ്ങകള് അതിനു ചുവട്ടില് വീണു കിടക്കുന്നു , ചിലത് കിളി കൊത്തിയിട്ടുണ്ട്
കിളികളുടെ കലപില ശബ്ദം,ചില അണാറകണ്ണന്മാര് മരം ചാടി കളിയ്ക്കുന്നു,കുറെ എറുബുകള് വരി വരിയായി മാവിനടിയിലെ വിട്ടിലേയ്ക്ക് പഴുത്ത മാങ്ങയുടെ ചില കഷണം ചുവന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു. കരിയിലകള്ക്കിടയില് വിശ്രമിയ്ക്കുന്ന ഒരു ഓന്ത്. മാവിലകള് തുന്നി വിടുണ്ടാക്കുന്ന പുള്ളിയെറുബുകള് , കുറച്ചു മുകളില് ഒരു മരം കൊത്തി യുടെ കൂടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു അങ്ങനെ ഒരു മാവും അതിനെ ചുറ്റിപറ്റി ഒരായിരം ജീവജാലങ്ങള്.
മാവിന് ചുവട്ടില് ആകെ മൊത്തം ഒരു പുതിയ ലോകം, വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം തനിക്കു ചുറ്റും താന് കണ്ണാത്ത എന്തോ ഒന്നു കണ്ടെതിയതുപോല്ലേ.
ആ മരത്തിനടിയില് നില്ക്കുബോള് എന്തൊരാശ്വാസം.....ഈ മാവിന്നു ചുവടില് ഈ തണലില് ഇങ്ങനെ നില്ക്കുബോള് ഭൂമിയില് ഒരു സ്വര്ഗമുണ്ടെങ്കില് അതു ഇതാണെന്നു തോന്നുന്നു.
മാലിനി ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കി,പതിവു കാഴ്ചകള് തന്നെ,വിജനമായ റോഡും കുറെ കോണ്ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളും.
മാലിനിക്ക് അവളുടെ കുട്ടിക്കാലം ഓര്മവന്നു ......ചില മുത്തശ്ശി കഥകളില് കേള്ക്കാറുള്ളത് പോലെ .
പണ്ട് പണ്ട് ഇവിടം ഒരു പക്ഷെ ഒരു കാടായിരുന്നിരിക്കാം, നിറയെ മരങ്ങളുള്ള , നിറയെ പൂക്കളും,തുബികളും... അങ്ങനെ നിറയെ ജീവജാലങ്ങളുള്ള ഒരു കൊച്ചു സ്വര്ഗം
ഇപ്പോള് മരങ്ങള് എന്നുപറയാന് ഒന്നും തന്നെയില്ല , നിറയെ കോണ്ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള് മാത്രമുള്ള ഒരു ടൌണ്ഷിപ്പ്
ഈ മാവ് ഇവിടെ വച്ചത് ആരായിരിക്കാം...? മണ് മറഞ്ഞു പോയ ഏതോ ഒരു മുത്തച്ഛന് അലെങ്കില് ഒരു മുത്തശ്ശി..
തലമുറകള്ക്ക് തണലേകി മരിച്ചിട്ടും മരിക്കാതെ ചില മുത്തച്ഛന്മാരും ചില മുത്തശ്ശിമാരും , മാലിനി ആ മുത്തച്ചനും മുത്തശ്ശിക്കും നന്ദി പറഞ്ഞു.
ചെറിയൊരു വിശ്രമത്തിന്നു ശേഷം അവള് വിണ്ടും നടന്നു തന്റെ ഫ്ലാറ്റു ലക്ഷ്യമാക്കി...
പക്ഷെ ആ മാവിന് ചുവട്ടില് നിന്നും വെറും കൈയോടെ പോരാന് അവള്ക്കാകില്ല
കൂടെ കുറച്ചു മാങ്ങയും മാങ്ങണ്ടിയും പെറുക്കി അവള് തന്റെ വാനിറ്റി ബാഗില്ലിട്ടു
അവള് അവ നടും..... എന്നും വെള്ളമൊഴിച്ച് അതിനെ വളര്ത്തും....
തലമുറകള്ക്ക് തണലേകി മരിച്ചാലും മരിക്കാത്ത ഒരു മുത്തശ്ശിയാവാന് അവളും കൊതിച്ചു.
"മരങ്ങള് മരിക്കാതിരിക്കട്ടെ
മരണം നമ്മെ വരിക്കാതിരിക്കട്ടെ"
No comments:
Post a Comment