വിലക്കയറ്റ ത്തിനൊപ്പം സൗജന്യംമായി കിട്ടുന്ന ഹര്ത്താല് ആഘോഷംമാക്കുവാന് അവര് തിരുമാനിച്ചു.
അതൊരു അലറ്ച്ചയല്ല ,എന്തോ കരയുന്നതാ.....കൂട്ടത്തില് പരിഷ്ക്കാരിയലാത്തവന്നു കാര്യം പിടികിട്ടി.
ഹര്ത്താല് വിഭവങ്ങളാല് വയറു നിറച്ചു എബക്കവും വിട്ട് ഉച്ചമയക്കത്തില് മുഴങ്ങവേ അവര് ഒരലര്ച്ച കേട്ടു.
നഗരങ്ങളില് അത്തരമൊരു അലര്ച്ച പതിവുള്ളതല്ല . വിണ്ടും ആ അലര്ച്ച .
ഇതു ഗോമാതവിന്റെ കരച്ചില്ലാണ് ......
ചിലര് പറഞ്ഞു ഇതൊരു പശുവാണ് , അല്ല ഇതൊരു കാള്ളയാണ് , അല്ല കാളയെപൊല്ലെയിരിക്കുന്ന പശുവാ , ചിലപ്പോ മച്ചി പശുവകാന്നും മതി .
ആ ഗോമാതാവ് എവിടെ നിന്ന് വന്നു എന്ന് നഗരവാസികല്ക്കറിയില്ല, നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിനിടയില് അതൊക്കെ ആര് ശ്രദ്ധിക്കുവാന് ..
അത് പശുവയാല് എന്ത്? കാളയായാല് എന്ത് ? ആര്ക്കു ചേദം ?
കോര്പ്പറേഷന് മാലിന്യങ്ങള് തിന്നു ആ പശു കാളയെ പോല്ലേ വലുതായി .....
ഹര്ത്താല് ദിനത്തില് കരഞ്ഞതിന്നാല് അത് കാളയല്ല പശുവാണെന്ന് അവര് ഉറപ്പിച്ചു.
പശു കരയുന്നത് എന്തിനാ ?
ഹര്ത്താല് ആയിരുന്നിട്ടും പശുവിന്റെ കരച്ചില് മാറ്റാന് അവര് ഒരുംബ്ബിട്ടെറങ്ങി.
ആദ്യം പശുവൊന്നെടഞ്ഞു , പക്ഷെ അവര് പശുവിന്നെ പറഞ്ഞു പാട്ടാക്കി.
പശു അവര്ക്കൊപ്പം ഗവര്മെന്റ് മൃഗ ആശുപത്രിയില്ലേക്ക്.
.
ആശുപത്രി പറമ്പിലെ രണ്ടു കമ്പി തുണുകള്ക്കിടയില് ഗോമാതാവ്
അതുവരെ കാണാത്ത തന്റെ കാമുകനെയോര്ത്തു(വിത്ത് കാള ), ആദ്യ മൈഥുന്ന ക്രിയക്കായി തന്റെ വാല് വതുവശം ചേര്ത്ത് മടക്കി, കാലകത്തി.
മൈഥുന്ന ക്രിയകള് ഒന്നുമില്ലാതെ അവര് ഗോമാതവിന്റെ ഗര്ഭ പാത്രത്തിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്ത വിത്ത് ഇന്ജക്ഷന് ചെയ്തു.
ചതീക്കപ്പെട്ടവള്ളുടെ തേങ്ങലുകള് മാത്രം ബാക്കി .....
(വിദേശ വിത്ത് പേറി ചുരത്തി നീ
ആ പാലില് നിന്നുയിര് ക്കൊണ്ടു
വിദേശ നിക്ഷേപം പേറി ചുരത്തുമിനി നീ
ആതില് നിന്നുയിര്ക്കൊളും വാള്മാര്ട്ട് ബേബികള്)
