കൊടകര ഷഷ്ടി - 1

കൊടകര ഷഷ്ടി - 1

നാളെ കൊടകര ഷഷ്ടിയാണ്.
കൊടകര ഷഷ്ടി മഹോത്സവം , കൊടകരക്കാരുടെ ദേശിയോത്സവം.

ആന, പൂ കാവടി, മയില്‍ കാവടി, ഗോപുര കാവടി അങ്ങനെ കാവടികളുടെ മഹോത്സവം
ചെണ്ട, നാദസ്വരം, പഞ്ചവാദ്യം,ശിങ്കാരി മേളം, ബാന്റ്സെറ്റ് അങ്ങനെ ശബ്ദങ്ങളുടെ മഹോത്സവം.
അലുവ, പൊരി ,ഈന്തപഴം,കരിമ്പ്, ഐസ് ക്രീം അങ്ങനെ മധുര വിഭവങ്ങളുടെ മഹോത്സവം.
തെക്കുമുറി സെറ്റ് ,പുലിപ്പാറക്കുന്നു സെറ്റ് , കുംബാരപറമ്പ് സെറ്റ് , അഴകംസെറ്റ് അങ്ങനെ മുഴുവന്‍ കൊടകരക്കാരുടെ ഷഷ്ടി മഹോത്സവം.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഷഷ്ടി (കാരണം മറ്റു ചെറിയ ഷഷ്ടി ഉത്സവങ്ങള്‍ കൊടകര ഷഷ്ടിയുടെ ഉപോല്പ്പനങ്ങളാണ്).

ഇന്ന് വൈകിട്ടത്തെ ബംഗാളുര്‍ കന്യാക്കുമാരി എക്സ്പ്രസ്സ്‌ന്നു നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോണം. കാലത്ത് 9 മണിക്ക് ഇരിഞ്ഞാലക്കുടയില്‍ വണ്ടിയിറങ്ങി നേരെ അമ്പല പറമ്പിലേയ്ക്ക്.

നാലു വര്‍ഷം മുന്‍പാണ് അവസാനമായി നാട്ടില്‍ ഷഷ്ടി ആഘോഷിച്ചത്.
കഴിഞ്ഞ നാലു വര്‍ഷം ഓട്ടമായിരുന്നു ഇവിടെ ഈ ബംഗാളൂരില്‍ ഒരു എങ്ങിനിയര്‍ ഡിഗ്രി യ്ക്കുവേണ്ടി (B- Tech) .പിന്നെ ഇവിടെ തന്നെയുള്ള ഒരു ഐ ടി കമ്പനിയില്‍ ജീവിതം കരുപ്പിടിപിയ്ക്കാനായി....ഓട ഡാ...ഓട്ടം.

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നാട്ടിന്നു വന്ന നന്ദുവാണ് ഷഷ്ടിയെ പറ്റി വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചത്...പിന്നെ ഈ പ്രാവശ്യം ശനിയും ഞായറുമ്മാണ് ഷഷ്ടി.അങ്ങനെ ഷഷ്ടി കാണാന്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും പോകുന്നു .

എന്തുകൊണ്ടോ ഈ ഷഷ്ടി എന്നെ മാടി വിളിയ്കുന്നു.

"കൊടകരയില്ല് കാവടിയാടുമ്പോ കണ്ടടി ഞാനൊരു മിന്നായം" എന്ന് ചാലക്കുടിയിലെ മഹാനാടന്‍പാട്ട് കവിയുടെ (കലാഭവന്‍ മണ്ണി) വരികള്‍ ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി ഞാന്‍ എന്റെ മൊബൈലില്‍ പ്ലേ ചെയ്തു.

*****

പൂനിലാര്‍ക്കാവ് അബല പറമ്പിലെ കല്യാണ മണ്ഡപത്തില്‍ വച്ചാണ് ഞാന്‍ പത്മയുമായി പരിചയപ്പെടുന്നത്.അന്ന് എന്റെ വിടിന്റെ അടുത്തുള്ള സീത ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം, ഉച്ചയ്ക്ക് ഊന്ന് കഴിയ്ക്കാനായി ഞാനും വല്യപ്പന്റെ ഇന്ച്ചനും കൂടി അവിടെ പോയത്.
അക്കാലത്തു നാട്ടില്‍ നടക്കുന്ന ഹിന്ദു കല്യാണത്തിനെലാം വീട്ടിന്നു ഞാനാ പോകാറ്,കാരണം പത്തു പണ്ട്രണ്ടു കറിയും രണ്ടു മൂന്നു പായസവും കൂട്ടി ഉണ്ണാനുള്ള കൊതി.

പത്മ ഞാന്‍ പഠിച്ച സെന്റ്‌ ഡോണ്‍ബോസ്കോ കോണ്‍വെന്റില്‍ സ്ക്കൂള്ളില്‍ തന്നെയാണ് പഠിച്ചിരുന്നത്. അവള്‍ ഏഴു ബി ക്ലാസ്സില്‍ ഞാന്‍ ഏഴു ഡിയിലും, അവളെ സ്ക്കൂളില്‍ വച്ചു പലപ്പോഴും കണ്ടിരുനെങ്കിലും അവളോട്‌ ഞാന്‍ അതുവരെ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല . എന്നിക്ക് അവളെ കാണുബോള്‍ ഒരു ...ഒരു...
വാക്കുകൊണ്ട് പറയാനാവാത്ത എന്തോ ഒരു......കാരണം എന്നിയ്ക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

അബല പറമ്പിലെ ആ കല്യാണ മണ്ഡപത്തില്‍ വച്ചു അവളെ കണ്ടിലായിരുനെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ആദ്യം ആഗ്രഹിച്ചു ...
പക്ഷെ അവളെ അവിടെ വച്ചു കണ്ടു എന്നതുതന്നെയാണ് ഇതുവരെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ധന്യമായ മുഹുര്‍ത്തം.
പിന്നിട് അങ്ങോട്ട്‌ ആ പൂനിലാര്‍ക്കാവ് അമ്പല മൈതാനിയാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രേമ്മത്തിന്നു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്.

സെന്റ്‌ ഡോണ്‍ ബോസ്കോ കോണ്‍വെന്റില്‍ സ്ക്കൂള്ളില്‍ നിന്നും എഴാം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ടി സി വാങ്ങി ഞാന്‍ SNV യില്‍ ചേര്‍ന്നു ( കന്യകാസ്ത്രികള്‍ നടത്തിയിരുന്ന സ്കൂള്‍ ആയതിനാല്‍ ഏഴാം ക്ലാസ്സ് വരെയേ ആണ്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അവിടെ പഠിയ്ക്കാന്‍ പറ്റു, പെണ്‍ കുട്ടിയ്കള്‍ക്ക് ഡിഗ്രി യും കംബ്യുട്ടരും വരെ)

അതുവരെ ട്യുഷനും, കാലത്ത് പള്ളിയിലും പോകാത്ത ഞാന്‍, ഭക്തിയും ആവേശവും കൊണ്ട് എന്നും അതിരാവിലെ പള്ളിയിലെയ്ക്കും വൈകിട്ട് അബല പരംബിനടുത്തുള്ള വിസ്ഡം പാരല്‍ ട്യുടോറിയയില്‍ ട്യുഷന്നും പോയി.
ഈ ഭക്തിയും , ആവേശവും.... അത് പഠനത്തില്‍ മുന്നേറുവാന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നില മറിച്ചു എന്റെ ദേവിയെ കാണാനും, കുറച്ചു നേരം സംസരിയ്ക്കുവാനും വേണ്ടി മാത്രം... ദേവിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ എന്റെ പൂനിലാര്‍ക്കാവില്‍ ദേവി ...പത്മ.

പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സുവരെ അങ്ങനെ...മരംചുറ്റി പ്രേമം അല്ല ...അബല പറമ്പ് പ്രേമം.അബല പറമ്പിലെ വലിയ ആല്‍മരത്തിന്റെ ചുറ്റും വട്ടം പിടിയ്ക്കാന്‍ പറ്റാത്തതു കൊണ്ടാണ് മരച്ചുറ്റി പ്രേമംത്തിന്നു ഞാന്‍ മുതിരാതിരുന്നത്

പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീട്ടുക്കാര്‍ക്ക് എന്റെ ഭാവിയില്‍ വലിയൊരു ശംക(ശങ്ക), എങ്ങിനിയര്‍ അതോ ഡോക്റ്ററോ..
എന്നെ വീട്ടുക്കാര്‍ തൃശൂരുള്ള തോമാച്ചന്റെ എന്‍ട്രന്‍സ്‌ കൊച്ചിങ്ങിന്നു വിട്ടു.
പത്മ ബികോം ഉം കംബ്യുട്ടരും പഠിച്ചു നല്ലൊരു വീട്ടമ്മയാവാന്‍ ഡോണ്‍ ബോസ്ക്കൊയില്‍ തന്നെ തുടര്‍ന്നു.

തോമ്മാച്ചന്റെ ഉപദേശ പ്രകാരം വീട്ടുക്കാര്‍ എന്നെ തൃശൂരുള്ള ഹോസ്റ്റലില്‍ അടച്ചു.... തൃശൂര്‍ ജനിച്ച എന്നിക്ക് അവിടന്ന് വെറും 20 കിലോ മീറ്ററോളം ദൂരമുള്ള വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വരവ് മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മത്രംമായി.
അങ്ങനെ അബല പറമ്പ് പ്രേമ ത്തിനു ഒരു താത്ക്കാലിക തിരശ്ശില വീണു.
****
പക്ഷെ പൂനിലാര്‍ക്കാവ് ദേവി ഈ ഭക്തനെ കൈവിട്ടില്ല

(തുടരും )